UPDATE TOUIE, ZELDA EN DIVERSE VANGACTIES

Touie is inmiddels geplaatst bij mevrouw L. uit het Brusselse. Mevrouw L. is gepensioneerd en adopteert wel vaker al wat oudere poezen met een handicap. Ze woont in een groot herenhuis met volledig afgezette tuin, dus alle poezen zitten daar veilig tot het eind van hun levensdagen. Bofkont Touie heeft het ergste achter de rug en kan nu met gerust hart aan haar tweede leven beginnen!

En Zelda is in de nacht van 10 op 11 mei op natuurlijke wijze bevallen van vier muisgrijze nakomelingen, allemaal kattinnetjes!. De dag ervoor was ze binnengebracht bij de dierenarts voor het geval het een keizersnede zou worden. De kleintjes doen het goed en zijn al allemaal besproken. Zo gaat dat nu eenmaal wanneer je gezegend bent met een bijzonder uiterlijk. Zelda’s staart wordt niet geamputeerd. De staart is gebroken boven de eerste staartwervel, wat een grote holte zou geven vlak bij de anus – moeilijk om schoon te houden en met een grote kans op steeds weerkerende infecties. Haar stoelgang is beter en ze wordt geplaatst als binnenhuispoes, dus die staart hangt voorlopig niet in de weg.


Verder zitten we weer midden in het dumpseizoen en zijn we méér op pad met transportbak, vangkooi +afdekdeken, vangstok, zaklamp en (als lokkertje) stinkende vis, dan dat we thuis zijn.
Moeten dringend gevangen worden :


OLLIE ; witzwarte niet-gecastreerde kater. Leeft al een jaar in de Kruidtuin en gaat eten bij T. aan de achterkant. Heeft een vreselijke val gemaakt doordat hij steeds over het hekken moest klimmen om bij het eten te kunnen. Dat hekken is er gezet om de poezen die in de Kruidtuin zaten daar te houden = uit te hongeren, en de anderen buiten te houden. Eten onder het hek doorschuiven is onmogelijk door een metalen dwarslat die ze over de volledige breedte hebben geplaatst. Ollie heeft door de val een tijdje met zijn achterlijf gesleept. Uiteindelijk blijkt zijn staart gebroken, en zakt hij achteraan door zijn rechterheup. Het is niet duidelijk of hij zijn rechteroog nog heeft (vermoedelijk niets met de val te maken). Nadat de vangkooi een paar weken in de Kruidtuin heeft gestaan zonder resultaat en Ollie bovendien van de aardbodem verdwenen leek, is hij plots op een andere voederplek opgedoken.
Dus uitrukken geblazen met hierboven opgesomd materiaal in de hoop dat hij zich een keer laat vangen zodat hij kan geholpen worden. Geen simpele opdracht want hij zit daar niet alleen en er zit voortdurend de verkeerde poes in de kooi (alle poezen zijn daar al behandeld).


Van op diverse andere plaatsen nog een gekruiste Siamees (kattin en zwanger), een klein maar zeer bang zwarteke van een maandje of vier (mist een oog), een zeer bange niet-gecastreerde zwartwitte kater die er (uit de verte) zeer onderkomen uitziet, enzovoort, enzovoort.

Lange dagen, korte nachten!

OOGOPERATIE TOUIE EN ZORGENKIND ZELDA

Touie herstelt goed na haar oogoperatie. Ze is nog niet helemaal de oude, maar je ziet dat ze zich elke dag wat beter voelt. De eerste dagen bleef ze in haar nestje liggen, maar nu gaat ze alweer regelmatig op stap (zoals ze voorheen ook al deed) – één rondje living en mevrouw houdt het al voor bekeken. Ze is het liefst ‘thuis’ in haar bench (weliswaar met de deur open) van waaruit ze aan de ene kant de vogeltjes, de eendjes en de wind-door-de-bomen kan zien, en aan de andere kant het va et vient van hier en daar een mens, en verder óveral poezen.

De liefste, makkelijkste, rustigste, vriendelijkste ‘compagnon de route’ die er bestaat. Wie wordt haar bovenste beste maatje en omgekeerd??


Zelda, Zelda, Zelda…zo mooi, zo lief en zo aan je lot overgelaten. Letterlijk in de goot gevonden en opgeraapt door een Goed Mens (ze zijn eerder uitzonderlijk, maar ze bestaan), die niet goed raad met je wist. Wat was er gebeurd? Waarom hing je staart zo slap? En vanwaar die onophoudelijke diaree? Ook in de opvang blijft het gissen : Zelda is hoogstwaarschijnlijk aangereden met als gevolg een lamme staart en vermoedelijk feacale incontinentie. Dat betekent dat er een zenuw geraakt is waardoor ze haar stoelgang niet meer kan ophouden. Om alle mogelijke andere oorzaken uit te sluiten, is ze grondig ontwormd en staat ze voor de komende 14 dagen op een anti-diareekuur, gecombineerd met gastro-intestinale voeding. En helaas is ze hoogzwanger….



Het is onzeker of de kittens nog leven en zoja, of zij in staat is om spontaan te bevallen. Veel zal pas duidelijk zijn over een paar weken. Verzwaardt ze ondertussen, dan leven de kittens nog. Zo niet, dan wordt ze gesteriliseerd en tegelijkertijd wordt de staart geamputeerd. Extra complicatie : verzwaardt ze wel maar bevalt ze niet, dan volgt een keizersnede. In elk geval wordt er de eerste tijd zo weinig mogelijk ingrepen, zodat ze kan bekomen en aansterken.



Zelda krijgt alle kansen. Het is echter onzeker welke beslissing op termijn moet genomen worden : indien de diaree stopt en de kittens zijn ofwel niet meer in leven, ofwel goed en wel geplaatst, dan ligt nog een lang leven voor haar open. Indien de diaree echter veroorzaakt wordt door een definitieve beschadiging van een vitale zenuw en ze blijft pijn houden (waartegen ze nu Metacam krijgt), dan zal er een zeer lastige beslissing moeten genomen worden.



Zelda’s levenskwaliteit staat voorop. Incontinentie na een aanrijding is een frequent voorkomende aandoening die na verloop van tijd kan verdwijnen. We zetten hoe dan ook alles op alles. Wie weet…

STAND DEINZE/MAZZEL/OPROEP SCHUILHOKJES/KATTIN ‘TOUIE’

Stand Deinze : voor wie de Facebookpagina van KatdeGoedeHoop volgt is het geen nieuws : de stand heeft er niet kunnen staan. Ondergetekende zat totaal geblokkeerd door een ernstige oogblessure. Gelukkig geen pijn meer (al is het leven nog wel zeer schemerachtig), maar natuurlijk wel – letterlijk – een dikke streep door de rekening, wat vooral jammer is voor Touie (zie bericht onderaan). Doch daarom niet getreurd. Schouders eronder en op naar de volgende (toe-)stand!



Mazzel : heeft geen geluk gehad in haar korte leventje. Een zware longontsteking is haar uiteindelijk fataal geworden. Ze wou wel eten, maar kon niet goed meer slikken doordat ze geen lucht kreeg en uiteindelijk sloeg de antibiotica niet meer aan. Doordat ze geen koorts of pijn had (onderdrukt door Metacam), heeft ze toch nog genoten van haar laatste dagen. Toen ze echt niet meer wou eten, is besloten om haar zachtjes te laten gaan…



Schuilhokjes : voor de zoveelste keer zijn de schuilhokjes van de Moppies (Citadelpark/Gent) weggenomen. Vier poezen (nummer 5 overwintert binnen) zitten nu dag en nacht onder de blote hemel in de kou en de nattigheid. De schaars-begroeide struiken staan inmiddels ook te druipen, dus die bieden geen soelaas meer. De bakjes stonden super-gecamoufleerd opgesteld, dus stoorden niemand. Behalve één of andere onverlaat van de Groendienst. De strategie is om de situatie een paar weken zo te laten en dan de hokjes gewoon weer te herplaatsen. Al staan ze er maar een paar weken – ondertussen hebben de poezen beschutting en tegen de volgende verdwijning is het misschien beter weer.

Het is echter niet evident om telkens weer nieuwe schuilhokjes te voorzien. Daarom deze oproep : wie heeft kleine hokjes staan die mits aanpassing (bvb omwikkelen met een grijze plastiek zak) mogen gebruikt worden door de Moppies? Ideaal zijn bvb transportbakjes waarvan het deurtje ontbreekt, of onderkanten van krabpalen (die met een bakje onderaan) waarvan de touwen versleten zijn. Hoe kleiner hoe liever. De poezen rollen er zich wel in op en de hokjes kunnen dan goed weggestoken worden. Bel 0475/96.24.55 indien u kan helpen!



Touie : is een al wat ouder schildpadkattinnetje dat afgelopen week is binnengebracht in de opvang. Ze kwam al een paar weken bij één van de voederzetters eten die meteen zag dat er iets ernstigs met haar linkeroog aan de hand was. Touie kwam al gauw zo dichtbij dat ze makkelijk in een bakje kon gezet worden, dus snel in de droogte en de warmte met deze lieverd. Alwaar haar oog nu behandeld wordt in afwachting van een operatie. Pijn heeft ze nu niet meer, maar ze is volslagen blind aan die kant en het oog moet verwijderd worden. De centen die de stand in Deinze had opgebracht, waren dus meer dan welkom geweest. De operatie zal plusminus 200e bedragen en wordt naar alle waarschijnlijkheid eind volgende week uitgevoerd. Wilt u bijdragen, dan kan dit op rekeningnummer : 001-3034194-13, ovv ‘oogoperatie Touie’.

Touie is om te smelten zo lief; een rustig allemansvriendje dat na (herstel van) de operatie op zoek is naar een goede thuis. Bij wie is ze welkom?

KOMT DAT ZIEN! KOMT DAT ZIEN!

Goed nieuws : zondag 15 april staat Kat de Goede Hoop met een standje in de Brielmeersen. In de namiddag organiseren de collega’s van Dier Onder Dak (Deinze) een pannekoeknamiddag en krijgen wij de gelegenheid om ons bekend te maken en chocoladestokjes (en wie weet wat nog meer…) te verkopen.

Nog méér goed nieuws : sinds kort vind je Kat de Goede Hoop terug op Facebook. Surf naar http://www.facebook.com/#!/KatDeGoedeHoop en volg het wel en wee van de opvang op de voet!

Minder goed nieuws : het eerste onderkomen kitten is binnen. Ze zou zeven weken zijn, maar heeft de grootte en het gewicht van een kitten van een week of vier. Daarnaast lijdt ze aan de gebruikelijke plagen van Egypte : hevige nies (->verstopte neus ->eet niet ->dwangvoederen), oormijt, wormen en vlooien. Ze krijgt alles wat ze moet krijgen, maar het is onzeker of dit voldoende is om haar erdoor te krijgen. Haar gestel is totaal ondermijnd door de honger en maag en darmen hebben het moeilijk om weer aan het werk te gaan. Mazzel heet ‘Mazzel’ omdat we hopen dat ze… mazzel heeft. Want je kan doen wat je wilt, maar een klein beetje extra geluk meer of min, kan erop of eronder betekenen!

VERKOOP CHOCOSTOKJES VAN MATIG TOT.GROOT SUCCES!

De weergoden zaten ons niet mee afgelopen zaterdag 4 februari. Ijskoud, spiegelglad en veel sneeuw, waren de oorzaak van het feit dat veel mensen liever binnen bleven. Daardoor lag de opkomst lager dan andere jaren en was de verkoop niet spectaculair. Collega’s L. en haar partner H., hebben echter een tandje bij gestoken en de verkoop gepromoot via Facebook. Met het gewenste resultaat! De voorraad is al twee maal aangevuld en wat overblijft zal verkocht worden op de pannenkoekenverkoop van de collega’s in Deinze (datum nog niet bekend).

De opbrengst dient in eerste instantie om de dierenartsrekening te kunnen betalen, vooral de extra kosten die moeten gemaakt worden voor Momo en Colette.

Momo lag opgerold te dutten in een schuilhokje op één van de voederplekken. Niets vermoedend werd het etensbakje erin geschoven zoals altijd. Althans dat was de bedoeling, maar deze keer lukte dat niet te best. Ik stuitte namelijk op het slaperige koppie van een vreemde poes die op zijn dooie gemakje ‘uit bed’ kwam. En deed alsof hij daar al màànden woonde. Aaien, tillen…alles vond hij goed. Erg mager en hevig niezend is hij snel in de opvang binnen genomen. Alwaar de dierenarts vaststelde dat er minstens acht tanden moeten getrokken worden. En dat voor zo’n jong ventje. Eerst testen op aids en leucose dus. Geraamde kosten : om en bij de 300e…

Colette komt uit een in beslagname. Een kinderloos, bejaard koppel heeft zich blijkbaar de laatste jaren beziggehouden met het aanleggen van een verzameling die bestond uit de meest uiteenlopende dieren. Toen ze wat jonger waren (en gezond) , konden ze er nog (redelijk) goed voor zorgen en kregen ze af en toe wat steun van de buren. Maar toen niet alleen mevrouw begon te dementeren maar ook meneer, werd de toestand onhoudbaar. Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad om alle dieren ergens anders veilig onder te brengen. Eén van hen is Colette, een kruising met een pers – al is daar niet veel meer van te zien. Colette zit op minder dan de helft van haar vereiste gewicht en haar pels bestaat uit hier en daar wat vette en geknoopte plukken. Ze is zo extreem mager, dat je niet weet hoe haar te tillen zonder haar pijn te doen. In het begin leek het alsof ze het leven had opgegeven. Ze is gedwangvoederd met krachtvoer en krijgt extra vitaminen. De toestand van haar gebit is zorgwekkend, maar ze is voorlopig niet in een toestand om haar te opereren. Oplappen dus, dit oudere dametje dat langzamerhand weer een beetje zin in het leven lijkt te krijgen en godganse dagen op haar vaste plekje aan de centrale verwarming ‘hangt’.

Twee voorbeelden die typerend zijn voor het soort poezen dat in deze opvang binnenkomt. Goddank niet altijd met zoveel kosten aan, maar vaak wèl en zo schiet de dierenartsrekening natuurlijk snel de hoogte in.

Na alles wat ze meegemaakt hebben, verdienen ze voor de rest van hun dagen een kwaliteitsvol bestaan. Helaas hangt hier een prijskaartje aan. U kunt hen helpen door … veel chocolademelk te drinken (zie bericht hieronder)!

KOMT ALLEN DAARHEEN!

Aanstaande zaterdag 4 februari staat KatDeGoedeHoop met een standje op een evenement in de Vooruit (Gent). Samen met een aantal collega's wordt er chocolade-op-een-stokje verkocht waarmee je heerlijke chocolademelk kan maken. Alle poezen die nog een thuis zoeken worden met een mooie foto en een kort verhaal voorgesteld. Iedereen welkom en mocht je er niet kunnen bij zijn dan kan je de chocoladestokjes bestellen via mail : hilde.blok@gmail.com of telefonisch op 0475/96.24.55. Voor één stokje betaal je € 1,50, voor grotere bestellingen maken we een speciale prijs. Gewoon doèn!!!

VERWAARLOOSDE PERS MOET PLAN TREKKEN IN WEER EN WIND

Dibi werd aangetroffen in een tuin bij – gelukkig – zeer poesvriendelijke mensen. Van ver leek zijn toestand nog mee te vallen. Hij kwam meteen op het eten af en liet zich gewillig strelen.

Van dichtbij, was het echter even schrikken : zijn gezicht zat vol aangekoekt vuil (vooral uit zijn ogen) en zijn vacht bestond hoofdzakelijk uit klitten, klodders en ei-grote knopen. Er was geen kammen aan. Eerst werd nog geprobeerd om thuis wat weg te knippen (wat tot de bijgaande foto ‘coupe maison’ leidde), maar zijn ondervacht was kletsnat en rook erg vies.

‘Natuurlijk’ bijna weekend maar gezien zijn toestand, wilde de dierenarts hem er nog tussen nemen. Het ‘schaap’ werd geschoren, de ogen schoongemaakt en frontline (tegen de vlooien) bleek méér dan nodig, want Dibi zat vol ongewenste compagnons.

Ondertussen ligt de ‘naaktpers’ in zijn bibberende bloterik te bekomen van zowel zijn transformatie als de castratie en is het te hopen dat hij er geen identiteitscrisis aan overhoudt!

Velen willen een pers, weinigen weten hoe hen te verzorgen of houden het niet vol. Bovendien worden ze gekweekt (en miskweekt) voor het geld en dàt terwijl er zoveel ‘misdeelden’ buiten moeten overleven of in tsjokvolle opvangen en asielen moedeloos op een nieuwe thuis zitten te wachten. Of op de dood...

Doe er niet aan mee! Maar kijk wel mee uit naar een nieuwe thuis voor deze allerliefste, rustige jongen, want van een dankbare poes gesproken… zijn ogen spreken boekdelen!

Update 11 januari 2012 : Dibi is ondertussen verhuisd naar een waar poezenparadijs, met aan het hoofd van het huishouden een geboren en getogen poezenmadam die àlles weet van perzen en andere langharigen. Na regen komt zonneschijn, precies zoals ik hem beloofd had!