DIERENWELZIJNSPRIJS STAD GENT

Het is weer zover! Al lijkt het nog maar pas geleden, de stad Gent reikt in het voorjaar van 2011 alweer de tweede Dierenwelzijnsprijs uit. Deze gaat naar mensen die zich in het Gentse inzetten voor het welzijn van dieren en de bevolking sensibiliseren van het belang hiervan. Het spreekt vanzelf dat je als particulier zoals ik, minder bereik en uitstraling hebt dan als organsatie, maar toch wil ik een oproep doen naar alle lezers van deze blog om mij te nomineren.

Onderaan dit bericht vind je de website waar je naartoe moet surfen en rechts bovenaan, staan er twee versies van het formulier dat moet ingevuld worden. Helaas kan dat niet electronisch, dus uitprinten dan maar en per post versturen. Laat jullie echter niet weerhouden door deze kleine barrière. De prijzenpot is niet bijzonder groot, maar het is er mij vooral om te doen om via de nieuwskanalen die dan ter beschikking staan aan de lezers te laten weten dat het zwerfpoezenprobleem veel groter is dan algemeen wordt gedacht en dat we met veel te weinig 'aanpakkers' zijn om hen allemaal te kunnen helpen. Een wervingsoproep dus, in de hoop dat er iemand tussen zit die effectief de handen uit de mouwen wil steken.

Ga per direct naar
http://www.gent.be/dierenwelzijnsprijs
en help hierdoor niet zozeer mij, als wel de vele gedumpte poezen die niet alleen de zondvloed van vorige week hebben moeten doorstaan, maar nu ook nog eens dag en nacht de koude moeten trotseren.

Duimen maar weer!

LOEKI EN LUKA...2 KATERTJES UIT EEN PLOEG VAN BIJNA 50 POEZEN

Loeki en Luca komen uit een (particuliere!) poezenploeg van bijna 50 poezen. De eigenaars wonen in een huis van het OCMW, dat de opdracht heeft gegeven om de poezen 'op te ruimen'. Voor 10 van hen kwamen wij te laat. Ondertussen zijn al 16 poezen veilig onder dak, waaronder deze twee onderkomen kittens.

De poezen leven in zeer bedenkelijke omstandigheden. Zo hebben de eigenaars niet voldoende financiële middelen om de poezen fatsoenlijk te voederen, met als gevolg dat ze bij de buren de afvalzakken stuk trekken. Waarna die er emmers koud water overheen gieten en er met de bezemsteel achteraan jagen.

Het levenspad van Loeki en Luca is tot hiertoe dus niet bepaald over rozen gegaan. Ze zijn erg mager, hebben dikke buiken van de wormen, niezen en hun ogen zitten dichtgeplakt, maar na een paar dagen krachtvoer en medicijnen voelen ze zich duidelijk al veel beter. Ze eten alleen en gooien al eens een balletje in de lucht, al slapen ze nog erg veel.

Een zusterorganisatie zal ervoor zorgen dat de tien poezen die mogen blijven, gecastreerd en gesteriliseerd worden. Ondertussen staat ons daar nog een lange weg te wachten (en veel kosten), want er moeten nog heel wat poezen 'verhuizen' en behandeld worden.

De vraag is altijd dezelfde : waar moeten ze naartoe? Alle opvangen zitten bomvol en de tijd dringt. U kan helpen door deze poesjes te adopteren, zodat wij weer plaats hebben voor de volgende(-n). Ga naar www.katzoektthuis.be , want vanaf morgen 15 oktober staan ook Nienke en Neeltje erop, twee zeer rustige en zachtaardige getijgerde zusjes die nu eindelijk wel eens willen weten wat dat is : affectie krijgen!

BANGE NIPPER AL NA 24 UUR ONTDOOID!

Dit s het verhaal van de wonderbaarlijke transformatie van een angstig en ziek zwerfkitten naar een aanraakbaar venteke dat al bijna alleen eet. De medicijnen slaan goed aan, Nipper was na 24 u koortsvrij en dat is natuurlijk de reden dat hij weer zelfstandig kan eten. En hij kan nog véél meer alleen. Hij wast zich alleen, hij kan alleen op zijn rugje rollen en ligt dan een beetje te 'luchtfietsen' (wat kan je meer doen wanneer je op je rug ligt...), hij geeft al eens een speelse tik tegen een speelgoedmuis en wanneer je hem voorzichtig onder zijn kinnetje aait, komt er zowaar een geluidje uit dat op spinnen lijkt.

Beentjes strekken, teentjes rekken ... het komt helemaal goed met deze kleine angsthaas!

OP HET NIPPERTJE GERED...

Dit is Nipper. Acht weekjes oud/jong, maar helaas heeft hij al een heel zwerversbestaan achter zich. Hoe hij zich daarbj voelt valt grotendeels uit de foto af te leiden : hij is vuil er erg mager, zijn neusje hangt vol snot, zijn linkeroogje kan waarschijnlijk niet meer gered worden, een dkke buik vol wormen en alsof dit nog niet genoeg is, heeft hij een etterende open wonde op de rug, waarschijnlijk door zich uit de prikkeldraad te willen losrukken. Nipper is bang van mensen en had door zijn zware nies, geen interesse meer in eten. Het is dus lang, làng wachten geweest tot dit kleine mannetje zich liet vangen.

Hij is ontwormd en ontvlooid, de wonde op zijn rug wordt ontsmet en hij staat op zware antibiotica en pijn- en koortsstillers. Hiertoe wordt hij in een dikke badhanddoek gewikkeld, waar enkel zijn kopje nog bovenuit steekt. Gretig slikt hij dan via een spuitje de vloeibare AD (krachtvoer) naar binnen en zo kan ook moeiteloos zalf in zijn oogjes worden gedaan.

Hij is gisteren laat op de avond binnengekomen en vanmorgen heeft hij zelfstandig zijn eerste hapjes Sheba-paté gegeten, waarna een mini-wasbeurtje volgde.

Nipper is op het nippertje gered. Vele anderen hebben minder geluk en sterven een langzame dood door allerlei infecties, waaronder onverzorgde niesziekte die vaak tot longontsteking leidt.

Help dierenleed voorkomen en steun daarom broodnodige initiatieven zoals Kat De Goede Hoop ... in de hoop dat er zo steeds minder en minder 'Nippertjes' zijn!

PRUTSKE HEEFT HAAR 'MOEDER' GEVONDEN!

Prutskes' moeder was dermate onderkomen dat ze is ingeslapen bij de dierenarts. Sindsdien lijdt Prutske aan het 'weeskinderensyndroom' : bij elke poes probeert ze of die haar moeder wil zijn. Weinig poezen zijn daarvan gediend dus tot voor kort zonder succes. Tot ze Boeike ontdekte - die lag daar toch maar lekker mak de hele dag te slapen. Eerst ernaast, dan erbij, dan erop en tot slot volgde een uitgebreid wasritueel van beide kanten. Dat Boei een kater is deert haar allerminst, hij is net zo lief en zacht als haar eigen mama.

Twee poezen waar het dreigde verkeerd mee te gaan, liggen nu veilig onder dak in elkaars armen...heu...poten. En dààr doen we het voor!

P.S. Prutske is wel nog steeds op zoek naar een adoptiegezin!

UPDATE 1/10 : Prutske is een paar dagen geleden vertrokken naar een gezin met een heel rustige en lieve tweeling van 11 jaar oud. Broertje Tim glunderde omdat zijn langgekoesterde wens eindelijk in vervulling mocht gaan : een eigen poesje vertroetelen stond blijkbaar al heel lang bovenaan op zijn verlanglijstje. Hartverwarmend om te zien met hoeveel warmte ze verwelkomd werd. Het ga je goed kleine meid, deze mensen zetten alles op alles om je moeder te vervangen en wedden dat het lukt?!

HET (OVER-)LEVEN VAN EEN ZWERFPOES

Dit is Biebel. Hij is ongeveer zes maanden oud. Het grootste deel van zijn leven heeft hij doorgebracht als opgejaagd wild, wat er overduidelijk aan te zien is : hij is broodmager, half kaal, doodsbang en heeft een zware longontsteking. En toch, en toch... is hij weken, misschien wel maanden lang, dag en nacht, blijven zoeken naar wat eten en drinken, en een veilige rustplaats.

Tot hij in het Gentse stadspark bij 'de Moppie-familie' opdook - een voederplaats met verschillende generaties zwerfpoezen, godzijdank inmiddels allemaal gesteriliseerd (moeder Moppie's laatste nest bestond uit 7 dochters!).

Een vangkooi was niet nodig. Plat op zijn buik schoot hij razend van de honger, het transportbakje in. Thuis in de bench is zijn honger sterker dan zijn angst en hoewel hij op aangepaste voeding staat, heeft hij natuurlijk last van diaree. Het zal dan ook nog heel wat tijd en regelmaat vragen, alvorens zijn darmen gewend zijn aan kwaliteitsvoeding. En nog heel wat antiobiotica alvorens hij (hopelijk) verlost zal zijn van zijn longontsteking.

Maar kijk, affectie doet wonderen! Wanneer je hem zachtjes toespreekt, gaat hij op zijn zijkant liggen rollebollen in zijn nep-schapenwollennestje. Dit betekent dus dat hij nièt buiten geboren is, maar wèl buitengezet, of weggelopen (hoewel...hij moet toen nog erg klein zijn geweest en in de directe omgeving bevinden zich geen huizen; enkel de Kruidtuin en de Hogeschool in de Ledeganckstraat - beiden overigens berucht als dumpingplaats).

Zijn vele ontberingen kan hij ons niet vertellen, maar ik heb hem ten stelligste beloofd dat hier voorgoed een eind aan is gekomen.

Kom nu maar tot rust, lieve Biebie, je bent veilig, je bent thuis...

UPDATE 2 juni : Biebel doet het uitstekend! De medicijnen slaan goed aan en hij heeft een onstilbare eetlust. Hij is opengebloeid tot een open en hartelijk ventje dat weliswaar nog niet goed blijf weet met zijn affectie (al wordt er heel wat afgeknord -gespind en -gerollebold!), maar nog even en hij is een echte mensenvriend. Binnenkort wordt hij gecastreerd en is hij klaar om naar zijn definitieve onderdak te kunnen vertrekken. Wie biedt hem een veilige haven??

UPDATE 18 juni : Biebel is gisteren vertrokken naar een waar poezenparadijs; negen soortgenootjes, een vrijstaand huis met grote tuin in een rustige straat en ... het baasje dat de komende drie maanden fulltime thuis is. Nog een paar weken in de bench om te wennen aan de nieuwe omgeving en dan ... de jonge pootjes weer kunnen rekken en strekken. Eindelijk thuis, het ga je goed lieve Biebie!

LAATSTE WOORDEN OVER DAANTJE

Dankzij de steun van heel velen (waaronder een grote gift uit Nederland) is de dierenartsrekening betaald. Aan allen bedankt, zowel voor de financiële steun als voor de hartelijke woorden!

Dat Daantje sinds 3 april niet meer onder ons is, is een voldongen feit. Accepteren lukt echter nog niet. Bekenden en onbekenden hebben intens met hem meegeleefd, wat erop wijst dat onze Daan wel héél speciaal was. Volgend bekend citaat uit het Hollandse jeugdboek 'Dik Trom', is dan ook op zijn (weliswaar fragiele) lijfje geschreven :

"Het was een bijzonder kind. Ja, dat was ie!"